bloggityblogs

Tara na’t makikain sa handa ng Kalderetang Puppy, Horsey Horse na niluto sa liverspread, Turtle Soup at kung ano ano pang pagkaing Pinoy at US famous foods. May bago po tayong Episode ng Mahalia @ chocolateword.net. Click lang ng Click. Dito. Now na! O pumunta sa http://chocolateword.net under podcasts.

May nakain ka bang kakaiba? Kwento nyo rin ho sa comments section ng alin mang website.

Hafa Adai!

Thanks

Inay po ang episode natin ngayon. Sa mga tips sa pag-celebrate ng ating mga Nanay, ito ang pwedeng isagawa:

1. Tumawag para bumati at hindi humingi ng load.
2. Sumulat para bumati at hindi umutang.
3. Mag-email para bumati at hindi para mag-spam.
4. Ipagluto ang ating mga Nanay at huwag magiwan ng sandamukal na hugasin.
5. Ilabas at ikain, huwag nang pagbayarin si Inay at huwag ring takbuhan ang restawran. Baka mapabilanggo pa ang nanay.
6. Yapusin, maligo ka muna, medyo ambantot mo na.
7. Halikan, hinay hinay lang…Nanay mo yan.
8. Bigyan ng bulaklak, wag mo namang nakawin sa kapitbahay ang Sampaguita nila.
9. I treat ng pedicure at manicure. Tumawag ka ng professional, wag ka nang magtipid at kutkutin ang mga kuko ng Do it Yourself.
10. at pang sampu, makinig sa Mother’s day edition ng podcasting. Click mo ito, dali! Here.

“Ate,” ang pagbukas ng hello naming magkapatid sa telepono.

“May lagnat ako at inuubo,” ang mahina nyang sabi.

“Aba may swine flu ka ga?” ang sagot ko naman. “Wag ka kasing kain ng kain ng kaning baboy!”

(Hahahaha. Joke lang Sid, baka di mo na ako tawagan.)

Usong uso ang swine flu swine flu ano po? Talagang nanginginig na ang mga opisyales ng gubyerno para sa panic na dinadala ng sakit na ito. Pati naman si Pacman na galing ‘Tate, talagang i qua-quarantine pa.

Tag-ubo ho ngayon, ingat lang kayo sa kahol. Tag-ulan, wag po tayong mag-pabasa. Sabi nga ni Rosa Rosal, kapag nabasa ng ulan, i-adjust raw po ang elektrisidad ng ating katawan (isama na ang elektrisidad ng utak ng manunulat na ito ) sa pamamagitan ng tuluyang paliligo pagkatapos maulanan.

Wag po ninyong pabayaan ang inyong kalusugan, kaya limutan muna ang diet at kumain ng ilang bandehadong Arroz sa paa ng manok. Ay sarap!

Tsk Tsk Tsk, kahit ho dito sa amin ay maulan pa rin. Kaya tuloy di ako maka-pagsampay ng nilabhan. Kahit nga ho kasasampay ko pa lang kailangan nang hanguin kaagad dahil umaambon na. Sayang naman ang fabric softener na ibinudbod sa mga damit bago banlawan.

Tuloy hindi rin ako makapag-araro ng aming palayan este maliit na taniman. Maliit lang ho talaga iyon, mga tatlong dangkal at limang yapak. Kasya na rito ang ilang mais, sibuyas, kamatis, kang-kong at kamote. Kulang na lang kumanta ako ng Bahay Kubo sabay sa bagong rendition ni Martin Nieverra sa Lupang Hinirang. Baka tuloy pareho kaming mapa-tawag sa kongreso para ipaliwanag kung bakit paos at sintunado ang boses (ako, lamang. Dahil garalgal lang ang problema ni Martin).

O ayan ho, di ko na hahabaan, baka mag-lalaba pa kayo dyan, magpapatingin sa duktor (dalhin yang mga HMO card para libre), makikipag-chat sa strangers in the dark (ingat sa serial chatter!) at makikinig pa ng mga bagong podcast ng podcast/radyo ng bayan wannabee na ito: http://chocolateword.net tingnan sa  ilalim ng podcast.

Hafa Adai!

Mahalia

Spring nanaman po, tag-bunga dito sa Amerika. Sumisibol na ang mga tulips dito sa gilid ng aming bahay at tumataginting na berde na ang mga halaman at carabao grass. Kanina po ay may isang kababalaghan ang nangyari rito sa aming kabahayan. Ganito po kasi iyon, nag-huhugas ako ng pinggan at plato nang marinig ko yung aking isang taong gulang na anak na tumatawag sa akin. “Mama, Mama” ang sabi niya. Dahil Mama lang ang alam kong alam niyang sabihin, hindi ko po ininda yung pagtawag niya dahil wala naman akong narinig na distress sa boses niya. Tuloy naman akong mag-hugas ng pinggan. Nang matapos akong maghugas at magwalis. Agad ko namang kinuha yung vaccum cleaner at isinaksak ko na sa kuryente. Sisimulan ko sanang magpa-ugong ng vaccum kaya lang may nakita akong isang umbok na buhok sa sulok ng sofa. Napakunot tuloy ako. Hinawakan ko yung buhok ko sa ulo at nagtakang baka ako baga ay nanlulugon na ang buhok. “Mama, Mama” ang sabi ng bunso ko na naka-upo sa tabi ng buhok. Sa aking malaking pagkagulat, ay pina-parlor na pala nang pangalawa kong anak ang kanyang kapatid. Sa kamay ni Cassie ay isang maliit na gunting at ginugupitan na ang tuktok ni Cinta. Ay nay ko po! Halos himatayin talaga ako sa alta-presyon.

Kinapa kapa ko tuloy ang buhoy ng bunso ko at ubod po ng panot ang kinaabutan niya. Bakit?

Bakit?

Bakit?

Bukas pa naman ang kanilang annual photo session. Patay, paano ko na ngayon i tatago ang napapanod na buhok ni Cinta. So, ayon po, nagkuha ako ng headband. Hindi tumalab. Kita pa rin yung puting dako na sinayad ng gunting. Kumuha ako ng rubberband, hindi tumali. Wala na po kasing matalian. Gagawa sana ako ng bandana. Kaya lang naiinis na ang bata sa kakukutkot ko ng kanyang buhok.

Hindi ko malaman kung matatawa ako o magagalit. Basta pinaghalo-halo na ang nararamdaman ko. Naka-isip pa nga akong gupitin ang ilang hibla ng kinkee kong bihok at i-gel sa ulo ng baby. Pero para yatang mahahalata iyon.

Anong gagawin ko Inay?

May kasunod pa sa Podcasts ng Chocolateword.

Sundan po ang kwento nito sa http://chocolateword.net under po ng podcast category.

Magandang umaga po. Ito po si Mahalia ng Chocolateword.net. May nagpadedicate po ng kanta kahapon dito sa ating bagong talk show. Ay pakinggan po natin.

Click po ninyo rito: Chocolateword at hanapin ang mga post na nasa ilalim ng podcast.

Ay ang hirap pong mag-diet ano? Talagang super mind control ang kailangan. Lalo na at ang sarap kumain. Kahit nga po kamatis at kanin lang basta ang sarap kumain talagang ang hirap mag-control.

O sige po i enjoy nyo ang bagong talk show po natin mula sa mga podcast sa chocolateword.net.

Hafa adai!